Η σχεδιαστική ιδέα ενός τραπεζιού μπιλιάρδου περιστρέφεται κυρίως γύρω από τέσσερις διαστάσεις: αθλητική εμπειρία, πολιτιστική ατμόσφαιρα, χωρική λειτουργία και αισθητικό στυλ.
Προσανατολισμός{0}}στον κόσμο, εστιασμένη στην εμπειρία-: Ως άθλημα που ενσωματώνει τον ανταγωνισμό, τον ελεύθερο χρόνο και την κοινωνική αλληλεπίδραση, ο σχεδιασμός του μπιλιάρδου πρέπει να δίνει προτεραιότητα στην άνεση κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, στην άνεση για τους θεατές και στη χαλαρωτική ατμόσφαιρα.
Σαφής λειτουργική χωροθέτηση: Μια τυπική διάταξη περιλαμβάνει την περιοχή του τραπεζιού (κεντρικό γήπεδο), τον χώρο θεατών/αλληλεπίδρασης, τον χώρο ανάπαυσης και τον χώρο εξυπηρέτησης (όπως μπαρ και αποθήκη), με κάθε περιοχή να είναι ανεξάρτητη και άψογα συνδεδεμένη.
Ακριβής και αποτελεσματικός φωτισμός: Η περιοχή του τραπεζιού απαιτεί άφθονο, χωρίς σκιά και ρυθμιζόμενο σποτ για να διασφαλιστεί η σαφής ορατότητα της τροχιάς της μπάλας. Ο φωτισμός περιβάλλοντος χρησιμοποιείται για τη ρύθμιση της διάθεσης και τη διαφοροποίηση μεταξύ των σεναρίων ανταγωνισμού και αναψυχής.
Ίση έμφαση στα υλικά και στην προστασία του περιβάλλοντος: Ο μοντέρνος σχεδιασμός τείνει να χρησιμοποιεί ανθεκτικά και εύκολα--μοντέρνα υλικά (όπως μέταλλο, γυαλί και πέτρα), ενώ δίνει έμφαση στην προστασία και τη βιωσιμότητα του περιβάλλοντος, όπως η χρήση φυσικού ξύλου, ύφανσης μπαμπού ή ενεργειακά-αποδοτικού εξοπλισμού.
